مشکلات صنعت قالین بافی
مشکلات صنعت قالین بافی
صنعت قالین بافی که از صنایع قدیمی و پر ارزش افغانستان است در اثر ورود فرش های خارجی در وضعیت ناگواری وحتی به سقوط مواجه است .
درسالهای قبل بخصوص درسال 1387 خورشیدی افغانستان ازدرک تجارت قالین بشتراز 170 ملیون دالرپول بدست آورد، قالین اولین قلم صادراتی وپردرآمد افغانستان بود .
قالین های افغانستان به پاکستان به قمیت نازل فروخته میشود وتاجران پاکستان آنرا به نام قالین پاکستان دربازارهای جهانی به فروش می رسانند که این مساله ضربه سخت به صنعت قالین افغانستان زده است ودولت این موضوع را خوب میداند ولی توجه ی سازنده ی درین راستا انجام نداده است .
درسال گذشته قرار اطلاعات، ازبابت تجارت قالین دولت پاکستان دوبرابرافغانستان عواید داشت بدین معنی که افغانستان ازتجارت قالین 170 ملیون دالربدست آورد درحالیکه پاکستان بشتر از270 ملیون دالرامریکائی عاید داشتند.
قالین های مرغوب " یوفک خالی ، خال محمدی خالی ، آلتی بولکی ، چوب رنگ خالی ......" که در شمال افغانستان مخصوصاً دراندخوی تولید می گردند به گفته ی تولید کننده گان آن به سبب عدم بازار مناسب ، بنابر عدم توجه دولت افغانستان ، آهسته آهسته درشرایط کنونی ارزش قالین افغانی سیرنزولی خود را میپیماید.
گذشته ازاین که فروشنده ها و تجار قالین ورود فرش های چینی و ایرانی را به بازار های داخلی کشور ضربه ی محکمی بر پیکر صنعت قالین افغانی تلقی میکردند، قالین بافان افغان نیز از وضیعت ناگوار زنده گی در داخل کشور رنج می برند.
ازاثر بی توجهی دولت ، فاتحه قالین افغانستان را باید خواند زیراکه صنعت قالین درافغانستان شدیداً به همکاری دولت ضرورت داشت اما دولت ذرۀ ارزش قائل نشد ، بگفته مؤلدین قالین اگر دولت می خواست به قالین افغانستان توجه می کرد باید پارکهای صنعتی، مواد خام، شست پشم ، مارکیت خرید قالین و سایر ضروریات اولیهء آنها را فراهم می ساخت افسوس که چنین نشد.
یگانه علت پایین آمدن نرخ قالین در داخل، ورود قالین های بی کیفیت ایرانی ، چینائی ..... است.
در صورتی که دولت زمینه های صدور مستقیم قالین افغانی را به خارج و جلو ورود فرش های خارجی را بداخل نگیرد، صنعت قالین افغانستان بکلی از بین خواهد رفت.
دولت مجبور است برای بقای صنعت قالین تمام مشکلات را از میان بردارد زیرا قالین مبین هویت افغانستان است.
ورود پشم ها و رنگ های مصنوعی از پاکستان که بنام پشم ها و رنگهای بلژیکی یاد میشوند نیز کیفیت قالین را پایین آورده و به ارزش آن ضربه زده است.
نسبت به سالهای قبل صنعت قالین وحتی علاقه مندی تولید کننده گان آن ازین صنعت کاهش یافته است زیرا زحمات آنان می کشند درآمد آن به هدرمی رود .
حتی بازار داخلی فروشات قالین وگلیم های افغانی با ورود فرش های ترکی ، ایرانی ، پاکستانی حتی چینائی ازبین برده است .
بگفته مسؤلان اتحاديه قالين در شمال كشور مي گويند برسي هاي را كه آنان دراين اواخر انجام داده اند روشن شده است كه درولايات شمال و شمال شرقي كشور سالانه بيش از يك ميليون و 5 صد هزار متربع قالين توسط مؤلدين در 9 ولايت شمال و شمال شرقي توليد مي شود .
تنها در ولسوالي های چهار گانه اندخوی بيش از 200 شركت مولد قالين فعاليت دارد كه توليد در شماري ازاين شركت ها حتي به نصف كاهش يافته است .
در كل كشور حدوداً هفت ميليون تن مصروف بافتن قالين اند . كه ازاين رقم هفتاد فيصد آنان در ولايات شمالي كشور به سر مي برند ، اگر به مشكلات اين مؤلدين توجه صورت نگيرد آنان ممكن ترك پيشه نمايند .
نبود ماركيت مناسب براي فروش قالين ،مشكلات ترانسپورت ، عدم توزيع ويزه به وقت مناسب را از جمله مشكلات تاجران و مولدين بزرگ قالين است .
همچنان قالین بافان افغانستان امروز امراض گوناگون مبتلا میشوند نبود کلینیک صحی ، نبود امکانات باعث ناامیدی مردم هنر پیشه افغانستان میگردد .
امین " محمدی " ترکمن
