اولین کورس دوتار نوازی در شهر شبرغان ایجاد شد
اولین کورس دوتار نوازی در شهر شبرغان ایجاد شد
آنه بخشی یکی از هنرمندان و استاد موفق موسیقی ترکمنی است که ده ها شاگرد را در عرصه موسیقی دوتار ترکمنی تربیه می کند و فعلاً استاد کورس موسیقی انجمن فرهنگی مختوم قلی فراغی در شهر شبرغان مصروف کار و فعالیت های هنری است.
آنه بخشی در باره خودش می گوید: در یک فامیل روشن فکر و هنرمند در ولایت بادغیس به دنیا آمده و از اولین دوره شاگردان افغانی در مکتب موسیقی ترکمنی است که در کشور ترکمنستان آموزش دیده است.
آنه بخشی دو سال قبل به خاطر رشد موسیقی ترکمنی به کشور برگشت تا در این عرصه تجربه هایش را با تشنگان موسیقی ترکمنی شریک سازد.
بخشی می گوید: هر گروه قومی در افغانستان سبک ویژه موسیقی دارند که شامل سبک بدخشی، خراباتی، لوگری، قطغنی، هزاره گی، ازبکی، داستان، سمت مشرقی، سبک غزنی، مردم پکتیا، ملیت پشتون، هراتی، قرصک پنجشیری و نورستانی می شود.
از این که موسیقی عصری مانند کاسیو و جاز در بعضی محافل در جوزجان و دیگر ولایات افغانستان جای موسیقی محلی و دوتار را گرفته است، آنه بخشی تلاش ورزیده است تا آموزش دوتار نوازی را تدریس کند.
انجنیر محمد حسین صالح رییس شورای ترکمن های افغانستان در جوزجان می گوید: چیزی که در افغانستان کار نشده، رشد فرهنگ دوتار نوازی است، اما ایجاد کورس موسیقی تاثیر خوب در رشد فرهنگ هنر دوتار نوازی دارد.
تاج محمد سرپلی یکی از آواز خوانان مشهور کشور گفت:
«90 درصد هنرمندان جوزجان فقیر اند و در محافل که شرکت می کنند کسی پول برای شان نمی دهد.»
اگر چه این دسته موسیقی نوازان در محافل کنسرت رایگان خواهند داد، اما مردم بخاطر تشویق و رشد اقتصاد آن ها باید کمک کنند.
عظیم الله رحمانیار رییس اطلاعات و فرهنگ جوزجان می گوید که آنها اتحادیهء هنرمندان را دو سال قبل در این ولایت ایجاد نموده اند، اما هنرمندان چندان علاقه به این اتحادیه ندارند. وی این برنامه را ستوده گفت که ایجاد چنین کورس ها برای رشد اقتصاد و رشد مسایل فرهنگی این ولایت تاثیر زیاد خواهد داشت.
موسیقی ترکمنی همانند موسیقی سایر ملل که ریشه درعقاید مردم دارد، از ذهن مردم و آرزو های آنان الهام می گیرد. نوازنده گان به زبان ترکمنی بخشی نامیده می شوند که معنی آن متفاوت است. در ایام اویغور ها بخشی به کسی گفته می شد که خط اویغور را بتواند بخواند. بخشی های ترکمنی از دوتار استفاده می کنند که اصطلاحاً به آن تامدره «تنبوره» نیز می گویند. دربارهء ریشه پیدایش دوتار
اطلاع دقیق در دست نیست، طبق روایات گویا نخستین بار شخصی به نام بابا قنبر که از مریدان حضرت علی بوده از تار های نازک دم اسپ شبیه دوتار ترکمنی ساخته بوده که بتواند با آوای خوش آن اسپ را به وجد آورد.
در افغانستان استاد عزیز هروی و استاد گدا محمد از چیره دستان در نواختن دوتار هراتی، استاد محمد عمر و استاد رحیم خوشنواز در نواختن رباب، بهاوالدین مزاری در نواختن تنبور، استاد غفار کمال، شاه قل صوفی، سید جعفر قویاش،و رشید اکه در نواختن دوتار اوزبیکی، احمد بخشی قطغنی، سید عوض آقچه یی، محمد سرور بخشی اندخویی و سید عبدالشکور بخشی شبرغانی در نواختن
دوتار ترکمنی شهرت جهانی داشتند.
عالم رحمانیار- رادیو آزادی
